De afgelopen week was een heftige; een week geleden overleed Orisha plotseling en waren wij niet alleen ontzettend verdrietig, maar vooral Saya was ineens heel eenzaam
Het telefoontje waar ik het meest tegenop zag naar Janni en René om te vertellen wat er met Ories gebeurd was, heeft ook iets heel bijzonder opgeleverd: Captain Rico.
De jongeman was met enige spoed op zoek naar een nieuw huis en wij hadden een heel groot gat te vullen. Waarom dan niet van twee rot situaties één goede maken?
Wij waren van het weekend in de buurt en de enige voorwaarde die we hadden, was dat Saya het met Rico zou moeten kunnen vinden. En dat bleek zo te zijn; dus is hij gelijk meegegaan.
In de auto ging het gelijk goed en thuis ook. Rico heeft gelijk zijn plekje gevonden, ondanks dat Saya hem af en toe afsnauwt. Hij is de casanova van het park, teefjes en reuen zijn helemaal wild van hem. Rico heeft een bijzondere indruk gemaakt vandaag: allemaal waren ze helemaal weg van hem en iedereen wilde met hem spelen, waar hij absoluut geen nee op kon zeggen.
Het filmpje geeft een kleine impressie van hoe het tot nu toe gegaan is met Rico en Saya:

Een kleine kanttekening: Rico kan Orisha absoluut niet vervangen, maar wel de leegte die ze achterliet opvullen en als ze er nog was geweest en we hadden geweten wat voor leuke vent Rico is, was ie ook welkom geweest.
Na Orisha is mijn elastiekje geknapt, het stond al strak en de dood van Ories was net even teveel. Een nieuwe hond kost mij nu heel veel energie, maar geeft me tegelijkertijd ook weer heel veel. Vooral de maffe tics van Rico maken me weer aan het lachen, zoals het 'praten' als ie honger heeft of moet plassen of poepen of het in mijn arm bijten als ie een snoepje wil of het stoïcijns negeren van Saya als ze tegen hem bromt om een botje of zijn blijdschap als ik van de plee kom, en dat maakt het allemaal goed!